Israel Huerta Castillo

Israel Huerta Castillo é investigador en formación no Programa Interuniversitario de Doutoramento en Lóxica e Filosofía da Ciencia da Universidade de Santiago de Compostela, integrado no grupo de investigación de referencia competitiva “Discurso e Identidade”. O seu traballo desenvólvese na intersección entre filosofía da ciencia, filosofía da bioloxía e Estudos Sociais da Ciencia e a Tecnoloxía (STS), cun énfase especial na biosemiótica, no estudo do envellecemento e no novo escenario da ciencia cidadá e das prácticas DIYbio. Emprega unha metodoloxía lóxico–abductiva de indagación, inspirada na tradición peirceana, inserida nun paradigma de investigación holístico, comparado e fortemente interdisciplinar.
A súa tese doutoral, titulada «Envejece, pero hazlo tú mismo: Filosofía de la biología DIY como ciencia ciudadana», constitúe o eixo central da súa investigación en filosofía da bioloxía e da medicina: propón unha reconceptualización do envellecemento desde unha orientación biosemiótica, biopsicosocial e bioética que analiza saúde, enfermidade, vulnerabilidade e razoamento clínico como fenómenos semióticos, relacionais e institucionalmente mediados. En paralelo, está a desenvolver unha Teoría Semiótica da Conciencia que procura tender pontes entre semiose mínima, procesos cognitivos, organización biolóxica e experiencia encarnada.
Israel é tamén fundador e director científico de DIY-Aging Lab®, un proxecto de laboratorio comunitario orientado á alfabetización biomédica e biotecnolóxica, ao envellecemento activo e á dinamización comunitaria en clave interxeracional e de ciencia cidadá. Os seus intereses intelectuais máis amplos abranguen a epistemoloxía, a metafísica, a filosofía da mente, a ciencia cognitiva e as ciencias naturais e experimentais, así como o estudo das relacións entre razoamento científico, narratividade e impulso artístico na produción de coñecemento. Mantén, ademais, un interese continuado en filosofía política e filosofía do dereito, coa vontade de pensar xunto á cidadanía os vínculos entre tecnociencia, democracia, dereitos humanos, xustiza epistémica e culturas do coidado. A súa traxectoria inscríbese nun horizonte de investigación pública comprometida co diálogo interdisciplinar, a inclusión social e a responsabilidade ética da tecnociencia.